บริเวณใบหน้ามักเกิดใน T-zone, ข้างจมูก (nasolabial folds), คิ้ว, และ คาง เนื่องจากเป็นบริเวณที่มีต่อมไขมันหนาแน่นที่สุดบนใบหน้า งานวิจัยพบว่าในผู้ป่วย เซ็บเดิร์มบริเวณใบหน้า มีการเพิ่มจำนวนของเชื้อรา Malassezia restricta และ M. globosa พร้อมการสูญเสียความสมบูรณ์ของเกราะผิวทำให้ผิวแดง ลอก และไวต่อสิ่งเร้าได้ง่าย เซ็บเดิร์มบนใบหน้ายังสัมพันธ์กับไมโครไบโอมผิวที่ผิดสมดุล ซึ่งถูกกระตุ้นได้โดยสภาพอากาศร้อนชื้น ความเครียด และสารระคายเคือง เช่น น้ำหอมและแอลกอฮอล์ในสกินแคร์

หนังศีรษะเป็นตำแหน่งที่พบเซ็บเดิร์มมากที่สุด เพราะเป็นบริเวณที่มี ต่อมไขมันขนาดใหญ่และหนาแน่นสูงที่สุดในร่างกาย การศึกษาหลายฉบับพบการเพิ่มจำนวนของ Malassezia globosa ซึ่งผลิตเอนไซม์ lipase แยกไขมันบนผิวหนัง → สร้างกรดไขมันอิสระที่ทำให้เกิดการอักเสบ (Turner et al., 2012) สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของเซ็บเดิร์มบนหนังศรีษะคือการเกิดแผ่นหนาร่วมกับอาการคันรุนแรง

บริเวณหลังใบหูเป็นจุดที่ อับชื้น + มีไขมันผสมเหงื่อ จึงเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะต่อการเพิ่มจำนวนของ Malassezia. งานวิจัยระบุว่าบริเวณหลังหูเป็นหนึ่งในตำแหน่งที่เชื้อ Malassezia sympodialis พบมากที่สุด และมักสัมพันธ์กับอาการคันและการเกิดแผ่นหนา (Sugita et al., 2010). ลักษณะเฉพาะของบริเวณนี้คือมีเส้นผมสัมผัสตลอดเวลา → กักความชื้น → เกราะผิวอ่อนแอ → เกิดอาการได้ง่ายเมื่ออากาศร้อนหรือมีเหงื่อ

ลำตัวส่วนบน เช่น บริเวณ sternum (กลางหน้าอก) และ interscapular area (ระหว่างสะบักหลัง) เป็นบริเวณที่มีต่อมไขมันหนาแน่นและได้รับอิทธิพลจากฮอร์โมนเพศ ทำให้พบได้บ่อยโดยเฉพาะในผู้ชาย งานวิจัยพบว่า Malassezia sympodialis เป็นสายพันธุ์เด่นในบริเวณลำตัวของผู้ป่วยและมีส่วนเกี่ยวข้องกับการอักเสบผ่านกระบวนการอักเสบของต่อมไขมัน(Ashbee & Evans, 2002).

เซ็บเดิร์มบริเวณลำตัวมักมีลักษณะเป็นผื่นแดงขอบชัด มีสะเก็ดบาง หรือมีลักษณะเป็นปื้นมัน ซึ่งอาจกำเริบมากขึ้นเมื่อมีเหงื่อมาก การเสียดสีจากเสื้อผ้า หรือในสภาพอากาศร้อนชื้น. งานวิจั (Yim et al., 2020) ระบุว่าเซ็บเดิร์มบริเวณลำตัวมีความสัมพันธ์สูงกับเกราะผิวที่อ่อนแอ เช่นเดียวกับบริเวณใบหน้าและหนังศีรษะ ทำให้ผิวมีแนวโน้มไวต่อสารกระตุ้นจากสภาพแวดล้อมมากขึ้น.

Malassezia folliculitis คือภาวะที่เชื้อราในกลุ่ม Malassezia เจริญเติบโตมากผิดปกติภายในรูขุมขน ทำให้เกิดตุ่มเม็ดเล็ก ๆ คัน แดง หรืออักเสบบริเวณที่มีความมัน เช่น หน้าผาก แก้ม กรอบหน้า หน้าอก และหลัง อาการมักคล้ายสิวผด แต่มีลักษณะเป็นตุ่มขนาดใกล้เคียงกัน กระจายตัวแน่น และมักมีอาการคันร่วมด้วยมากกว่าสิวทั่วไป ภาวะนี้พบได้บ่อยในคนที่มีผิวมัน เหงื่อออกง่าย อยู่ในสภาพอากาศร้อนชื้น หรือเพิ่งใช้ยาปฏิชีวนะบนผิวหรือแบบรับประทาน ซึ่งอาจทำให้สมดุลของจุลชีพบนผิวเสียไปและเอื้อให้เชื้อราเติบโตมากขึ้น

สาเหตุสำคัญคือความมันบนผิวและความอับชื้นที่ทำให้เชื้อราเพิ่มจำนวนในรูขุมขน และทำให้เกิดการอักเสบเฉพาะจุดอย่างต่อเนื่อง หลายคนเข้าใจผิดว่าเป็นสิวฮอร์โมนหรือสิวแพ้ ทำให้ดูแลผิดวิธี เช่น การใช้ผลิตภัณฑ์ลดความมันแรงเกินไปหรือใช้ยาฆ่าเชื้อแบคทีเรียเพียงอย่างเดียว ซึ่งไม่ช่วยแก้ปัญหาจากเชื้อรา ภาวะนี้จึงต้องอาศัยการทำความเข้าใจว่าเป็น “เชื้อราในรูขุมขน” มากกว่าสิวทั่วไป รวมถึงการดูแลผิวให้แห้งสะอาด ลดความมันส่วนเกิน หลีกเลี่ยงสิ่งอุดตัน และรักษาความสมดุลของไมโครไบโอมผิวเพื่อป้องกันการกำเริบซ้ำ.